Herkent u deze melodie? [Dutch]

Je zit in je auto en draait wat aan de knop van de radio. Je hoort al snel of bepaalde muziek je bevalt of niet. Je herkent een stem, een liedje of zelfs de uitvoering ervan. Iedereen doet het, iedereen kan het. En vaak ook nog eens razendsnel: sneller dan een noot gemiddeld klinkt.

Als u gevraagd zou worden om naar een reeks muziekfragmenten van 0,2 seconde te luisteren, zal blijken dat u met gemak aan kan geven welk fragment klassiek, jazz, R&B of pop is (zie luistertest). Een snippertje geluid geeft ons toegang tot de herinnering aan eerder gehoorde muziek, ook al hebben we deze serie noten nog nooit eerder gehoord. Die herinnering kan heel specifiek zijn: aan een liedje van Björk, bijvoorbeeld. Maar ze kan ook heel algemeen zijn: we herkennen een bepaald genre: klassiek, country, jazz. De nuances in klankkleur, karakteristiek voor een liedje of een heel genre, zitten kennelijk op een abstracte manier in ons geheugen opgeslagen. Daarom is de draaiknop (of tiptoets) van de autoradio zo’n succesvolle interface geworden…

Vandaag verschenen er verschillende items in de media n.a.v. van een stukje in Volkskrant over de oorwurm en de hype rond Song Pop, een app die gebruik maakt van het hierboven beschreven muzikale talent dat we allemaal delen: het razendsnel herkennen van muziek.

• Over oorwurm: Volkskrant, NOS op 3
• Over Song Pop App: Editie NL  

Gjerdingen, Robert O., & Perrott, D. (2008). Scanning the Dial: The Rapid Recognition of Music Genres Journal of New Music Research, 37 (2), 93-100 DOI: 10.1080/09298210802479268

Too catchy a tune ? (Part 2)

Below the fragment belonging to the blog entry of two weeks ago on the earworm:

Too catchy a tune? (earworm)

It’s a well-known phenomenon in media land that once you contributed to a TV item on a compelling —general interest— question, people will return to you with the same question over and over again, and, basically, wanting you to redo the same answer :-)

It happened to me a few years ago when I was asked to contribute to a Dutch TV item on the question why some melodies stick in your mind. My first answer was: we do not know. Since, if we knew, an ‘earworm’-generating computer program would exist that can generate melodies that are guaranteed to stick in people’s mind for days. In this particular case however, I’m sure nobody would mind. Unfortunately, now —four years later— still little is understood of the phenomenon. [And yes, again on Dutch TV]

What we do know —mainly from questionnaire-style research— is that most people suffer from the ‘earworm’ phenomenon (also referred to as brainworm, cognitive itch, or musical imagery repetition), females slightly more than males. And that the tunes that spontaneously pop-up in one’s mind are generally not the most striking compositions. Actually, they are commonly reported as being simply irritating (see examples on link below).

Why does this happen? And what does it tells us about our cognition? And why does it happen with music, and significantly less with text or images? What is in the musical structure of that particular fragment that makes it spontaneously pop-up from memory? PhD-students in cognitive science looking for an exciting relatively unexplored topic in music (neuro)cognition, jump on it!

Dutch webpage on this topic.